|
|
Relaksacyjno-Kontemplacyjne Centrum Terapeutyczne "Pustelnia Złotego Lasu" powstało na bazie pokamedulskiego klasztoru, którego historia rozpoczyna się 27 sierpnia 1617 roku. Wtedy to kapituła generalna zakonu Kamedułów zatwierdziła fundację wojewody krakowskiego Jana Magnusa Tęczyńskiego i jego brata Gabriela, wojewody lubelskiego. zamierzeniem fundatorów było wybudowanie klasztoru i osadzenie w nim eremitów kongregacji Monte Corona. 1 maja 162 roku, po ukończeniu spraw projektówych i fundacyjnych, biskup krakowski Marcin Szyszkowski połozył kamień węgielny. Budowę rozpoczęto pod nadzorem ojca Hiacynta wegług planów przywiezionych z Włoch.
Pieczę nad realizacją zapisów fundacyjnych sprawowali kolejni przeorowie klasztoru, spośród których swą obecność w sposób szczególny zaznaczył "słynny w sztuce malarskiej" o. Venanty da Subiaco (1629-32). spod jego pędzla wyszła wiekszość malowideł ściennych i obrazów zdobiących świątynię.
Po Tęczyńskich kolejnycmi budowniczymi eremu byli Izabela, córka fundatora i Łukasz Opalińscy, którzy w 1655 roku potwierdzili zapisy fundacyjne i zobowiązali się do kontynuowania prac budowlanych. Dzieki ich opiece powstała bogata dekoracja sztukatorska refektarza i kaplicy w tzw. Eremie Tęczyńskiego. jej autorem jest jeden z najbieglejszych artystów w tej sztuce - Giovanni Babtista Falconi.
Na przestrzeni lat klasztor wraz z dobrami rytwiańskimi przechodził, dzieki dziedziczeniu, pod opiekę kolejnych rodów:Opalińskich (od 1655 r.), Lubomirskich (od 1704 r.), Sieniawskich (od 1715 r.), Czartoryskich (od 1731 r.), ponownie Lubimirskich (od 1778 r.), Potockich (od 1815 r.) oraz w końcu Radziwiłłów (od 1897 r.).
Przez okres ponad dwóch wieków w eremie toczyło się ciche, okryte tajemnicą życie. Nie ominęły go nieszczęśliwewypadki losowe (dwa pożary :w 1737 i 1741 roku, w czasie których zniszczeniu uległa m.in. biblioteka), anie też smutne wydarzenia związane z historią naszego narodu. 16 czerwca 1820 roku, na mocy ustawy o zniesieniu klasztorów, dokonano kasacji zakonu kamedulskiego. Oststani czterej zakoniicy przebywali w pustelni do 1824 roku, kiedy to przeniesiono ich do eremu warszawskiego.
|
|
|
 |
historia 
