Wiedza, Terapia, Kontemplacja

Historia Pustelni Złotego Lasu

Za zgodą Kapituły Generalnej z dnia 27 VIII 1617, Jan Magnus Tęczyński i jego brat Gabriel Tęczyński, dnia 15 II 1621 r. w Nowym Korczynie, zrobili zapis fundacyjny na rzecz kamedułów z Kongregacji Góry Koronnej. Fundator wprowadził zastrzeżenie, że gdyby kiedykolwiek pustelnia została skasowana, darowane ziemie mają wrócić do fundatora lub jego spadkobierców. 1 maja 1624 bp Marcin Szyszkowski z Krakowa poświęcił kamień węgielny pod budowę pustelni. Kościół, pod wezwaniem Zwiastowania NMP poświęcił 27 IX 1637 bp Tomasz Oborski z Krakowa. Przy znaczącym wsparciu kolejnych właścicieli klucza rytwiańskiego pustelnia funkcjonowała aż do kasaty. Akt kasacyjny, w okresie niewoli narodowej, został wystawiony przez bp Franciszka Skarbek Malczewskiego z Warszawy.

Usytuowana na niewielkim wzniesieniu Pustelnia Złotego Lasu otoczona była murem obwodowym zewnętrznym; oddzielającym teren całej pustelni od lasu i murem klauzurowym wewnętrznym, dzielącym jej teren na poszczególne obszary użytkowe. Miedzy tymi obszarami, przez dwie bramy, prowadziła, otoczona murami, zwana potocznie „szyją” droga do niewielkiego, również otoczonego murem, placyku przed trzecią, ostatnią bramą. Mury dzieliły teren pustelni na objęty klauzurą statutową, czyli zakonną, z której mógł zwolnić przeor i klauzurę papieską, czyli kościelna, od której mogła zwolnić tylko Stolica Apostolska.

Stan zabudowań przed przystąpieniem do Projektu

Przed przystąpieniem do projektu stan zabudowań klasztornych był wręcz krytyczny. Z pierwotnego założenia pokamedulskiej Pustelni Złotego Lasu w Rytwianach zachował się do dziś kościół oraz część parterowych zabudowań klasztornych z tzw. Eremem Tęczyńskiego poprzedzonych aleją dojazdową. Zachowane mury zewnętrzne były bardzo zawilgocone, dach do wymiany, a wnętrza bardzo zniszczone. W skrzydle południowym mieściła się kuchnia klasztorna i apteka. Ze względu na postępującą od lat 30-tych XX wieku dewastację zabudowań gospodarczych niewiele zachowało się z ich pierwotnego wyglądu. Domki Pustelnicze natomiast nie istniały w ogóle. Zachował się jedynie plan ich rozlokowania i ślady fundamentów oraz otaczającego je muru.



Założenia Projektu

Projekt „Wiedza, terapia, kontemplacja Rytwiańskie dziedzictwo kulturowe kamedułów źródłem odnowy duchowej Europejczyków” stanowi kolejny krok podejmowany przez Kościół Rektoralny w Rytwianach w celu utworzenia z XVII – wiecznego, pokamedulskiego klasztoru „Pustelni Złotego Lasu” – współczesnej, otwartej pustelni, która stanie się miejscem wewnętrznego wyciszenia oraz duchowego i fizycznego odpoczynku dla współczesnego człowieka potrzebującego powrotu do źródeł, do korzeni swej egzystencji po to, aby odczytać swoją niepowtarzalną wartość i odnaleźć dla siebie właściwe miejsce.

Opis Projektu

W ramach projektu zostały przeprowadzone prace remontowo - budowlane wraz z wyposażeniem dla trzech obiektów: budynku zachodniego, budynku południowego oraz wozowni. Budynek zachodni z brama przejazdową „furtą” pochodzi z XVII w. W okresie wojennym oraz powojennym zajmowany był jako pomieszczenia mieszkalne. W ramach projektu zostały przeprowadzone prace przebudowy oraz rozbudowy. Przebudowa budynku objęła wymianę dachu z pokryciem, nadbudowę poddasza użytkowego, ocieplenie całego budynku, wymianę stolarki drzwiowej i okiennej oraz wewnętrzne roboty wykończeniowe.

Budynek południowy pochodzi z XVII w. Związany był z budynkiem plebani krytą brama przejazdową na teren ogrodu. Budowa i przebudowa budynku objęła wymianę dachu z pokryciem, adaptację piwnic, adaptacje parteru, docieplenie całego budynku, wymianę stolarki drzwiowej, instalacje wodno-kanalizacyjne, instalacje C.O., instalacje elektryczne oraz roboty wykończeniowe.

Wozownia pochodzi z XII w. , przed przystąpieniem do realizacji projektu istniały jedynie fragmenty historycznej zabudowy wozowni. W ramach projektu budynek wozowni został odbudowany i wyposażony. Budynek wozowni przeznaczony jest na garaże, warsztat, oraz pomieszczenia gospodarcze.

Efekt Projektu

Wynikiem projektu jest powstanie Relaksacyjno - Kontemplacyjnego Centrum Terapeutycznego Pustelnia Złotego Lasu, którego zasadniczą formę działalności stanowi terapia dla osób zagrożonych skutkami cywilizacji (pracoholizm, zakupoholizm, sieciohoilizm itp.). Do dyspozycji są sale terapii zbiorowej (koloroterapia, silwoterapia), pracownia terapii zajęciowej, siłownię, sauna, sale masażu oraz gabinety, w których psychologowie i terapeuci czuwają nad dobrym samopoczuciem naszych gości. Po wstępnej rozmowie i testach ustalane są optymalne metody indywidualnej i grupowej terapii.

Każdy dzień pobytu w Pustelni wypełniony może być zajęciami terapeutyczno – relaksacyjnymi. W ogrodach klasztornych obok ogrodzonego i strzeżonego parkingu, jest miejsce na spotkanie przy grillu, w zacisznej altanie czy zwyczajnie na spacer klasztornymi alejkami. Dla chętnych są przygotowane miejsca do pracy fizycznej w przyległym ogrodzie zielarskim. Goście odpoczywają w atmosferze odprężenia.

W głównym skrzydle odrestaurowanego klasztoru są cele gościnne, mieści się tu refektarz z nowoczesnym zapleczem kuchennym, serwujący tradycyjne, domowe jadło przygotowane wg receptur z europejskiego szlaku kamedulskiego (w każdym dniu tygodnia inne potrawy z klasztorów Italii, Austrii, Węgier, Czech, Ukrainy, Litwy i Polski, podawane z chlebem z własnego wypieku).

Goście mogą zatrzymać się w skromnych pokoikach 1, 2 lub 3 – osobowych z łazienkami. Dla wymagających większej swobody są zestawy dwupokojowe z łazienką. Łącznie ośrodek może przyjąć 44 osoby. W wyposażeniu nie ma telewizora czy radia.

Dla bardzo niecierpliwych jest jedynie ogólna sala telewizyjna i stanowisko komputerowe z podłączeniem Internetu.

Dla prowadzenia spotkań w mniejszych i większych grupach ośrodek dysponuje kilkoma salami wyposażonymi wg obecnych standardów oraz z odpowiednim zapleczem.